sobota, 4 stycznia 2014

Od Kevin'a - C.D Kass

- No dobra - westchnąłem
Dziewczyna zeszła z deski i odsunęła się na bok
- Stajesz na deskę a drugą nogą się odpychasz - powiedziałem wyjaśniając
Przejechałem kawałek a potem wróciłem
- Rozumiesz? - spytałem
- Mhm - pokiwała głową - A umiesz zjechać stamtąd - pokazała na rampę
- Tam zjeżdża się najlepiej - zaśmaiłęem się - A może ty spróbujesz ?
(Kass?)

Od Nick'a - C.D Catherine

- Jestem tu od dziesięciu lat - powiedziałem
- Strasznie długo - stwierdziła
- Inni mają gorzej - uśmiechnąłem się- są tu całe życie lub dłużej ode mnie..
- A kto to ?- wskazała na chłopaka
Spojrząłem w tamtą stronę. Chłopak stał oparty o ścianę z zamkniętymi oczami. Pewnie znów się z kimś pokłócił - pomyślalem.
- Kevin, ale wątpię że go polubisz - zaśmiałem się
- Dlaczego? - spytała
- Nie jest zbyt miły - stwierdziłem - A ty od ilu lat jesteś w domu dziecka?
(Catherine?)

Od Catherine



Tak. Weszłam do budynku Shadow House. Pod ścianą stał jakiś chłopak. Podeszłam do niego
-Hej. Wiesz może gdzie jest biuro kierowniczki?-zapytałam uśmiechając się
-Cześć. Tak wiem. Ale nie wiem jak masz na imię-roześmiał się
-Faktycznie. Nie przedstawiłam się. Jestem Catherine. A ty?-zapytałam
-Nick. Miło mi-odpowiedział
-Mi też. To pokażesz mi gdzie jest to biuro-zapytałam
-Tak-odpowiedział i zaprowadził mnie do biura kierowniczki. Otrzymałam klucz do pokoju i kierowniczka wyszła i powiedziała
-Nick,oprowadzisz nową?-zapytała
-Tak-odpowiedział i poszliśmy na rekonesans.
-Dzięki. Długo już tu jesteś?-zapytałam

Nick?

Od Lucky'ego - C.D Wiktorii


-No może i tak. ja nie zamierzam tam wylądować. może posiedzę tu dłużej... Wrócę do Indii z Sanjaną. Mówiła mi że marzy o tym.
Tam będzie szczęśliwa. a ja zamierzam zrobić wszystko by tak było-powiedziałem do Wiktorii-wracamy?-spytałem
-jasne.
Wrócilismy tą samą drogę.
A gdy byłem w pokoju, leżałem i myślałem jak uszczęśliwić Sanjanę.
Następnego dnia natknąłem się na Wiktorię w klasie na lekcjach.
-to ty chodzisz ze mną na zajęcia?=spytałem zdziwiony

[Wiki?]

Od Kass - C.D Kevin'a


- Chcę, ale tylko ten jeden raz. I łap mnie. - Spojrzałam na niego podejrzliwie.
- Okay. Tylko leć na bok, albo do tyłu.
- Ta, spróbuje. No więc? Co mam robić? A może mi pokażesz?

<?>

czwartek, 2 stycznia 2014

Od Kevin'a - C.D Kass

- Ty idioto - syknęła - Miałeś mnie łapać ! - warknęła
- złapał bym gdybyś leciała na bok lub do tyłu a nie do przodu - powiedziałem
- Geniusz - burknęła wstając
- Jedziesz jeszcze raz? - spytałem - Nic ci się nie stało?
- Chyba nie...
- Czyli ci się nic nie stało czy nie jedziesz?
(Kass?)

Od Kass - C.D Kevin'a


- Zaraz się wywalę... - Wyjąkałam gdy zaczęłam szybciej jechać.
- Nie bój się... Każdy się kiedyś musi wywalić....
- Ja nie.
- No dalej...
Deska zahaczyła o kamień, a ja poleciałam do przodu. Upadłam na plecy, które zaczęły strasznie boleć.
- Ugh... - Jęknęłam.

<?>

Od Kevin'a - C.D Kass

- No dobra - powiedziałem
Podszedłem do dziewczyny i stanąłem obok niej.
- Gotowa? - spytałem
 - Raczej ja powinnam spytać cię o to samo, nie chcę się zabić..
- Ja tak, dawaj - powiedziałem
 Dziewczyna stanęła na desce i powoli zaczęła się odpychać.
- Dobrze ci idzie - powiedziałem idąc cały czas o niej
- Dzięki - zaśmiała się- Wiesz dawno nie jeździłam i..
- Jak na razie dobrze ci to wychodzi
(Kass?)

Od Kass - C.D Kevin'a


- Jak byłam mała... - Mruknęłam. - Ciekawe czy pamiętam jak się jeździ...
- Nie zobaczymy jeśli nie spróbujesz - odparł.
- To chodź tu. - Wskazałam na miejsce obok mnie.
- Co?
- No, stań obok! Będziesz mnie asekurował, żebym nie walła moim łbem o beton.

<?>

Od Kevin' - C.D Kass

- Dobra, może i tak być - wzruszyłem ramionami - E tak wszystko co złe idzie na moje konto
- To chodźmy - powiedziała
Poszliśmy do skate parku. Podałem jej swoją deskę. Spojrzała na nią a potem na mnie.
- Jeździłaś już kiedyś na takim czymś? - spytałem
(Kass?)

Od Megan - C.D Wiktorii


- Aha. - odparłam - To ja już pójdę.
- Dlaczego? - zapytała
- Mam taki kaprys. - burknęłam i skierowałam się do akademii - Chcesz to zadzwoń później, nie wiem skąd będziesz mieć numer.
Po chwili siedziałam w pokoju i słuchałam muzyki. Szczeniak wylegiwał się na moich kolanach i smacznie spał. Nagle telefon zaczął drżeć w mojej kieszeni. Podskoczyłam i spojrzałam na wyświetlacz. Wiktoria.
- Cześć. - powiedziałam
- No hej.
- Skąd masz mój numer? - zapytałam

<Wiktoria?>

Od Kass - C.D Kevin'a



- Idę, idę. - Podbiegłam do niego i ruszyliśmy razem. - Tylko uprzedzam - nie mam cierpliwości!
Spojrzał na mnie.
- Naprawdę! Jeśli upadnę, zrzucę wszystko na ciebie. - Zaśmiałam się, grożąc mu palcem.

<?>

Od Wiktorii - C.D Megan


- Żartujesz nie ? - zapytałam skołowana
- Nie , a czemu ?
- On jest nie do zniesienia - powiedziałam patrząc na nią dziwnie - Jedyną osobą która z nim wytrzymuje jest Carinne za co ją na prawdę podziwiam - prychnęłam
- Jego dziewczyna ? - zapytała
- Tak , dziwie jej się , że z nim jest no , ale serce nie sługa może przy niej jest inny nie wiem

( Megan ? )

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Jesteś nienormalny - wstałam cała mokra , a chłopak się śmiał
- Miałem przepuścić taką okazję
- Trzeba był zgasić telewizor i sobie iść! - rzuciłam koc i wyszłam z salonu
- Gdzie idziesz śpiąca królewno - cały czas się śmiał
- Do siebie - trzasnęłam głośno drzwiami , przebrałam się w piżamę i położyłam do łóżka

( Kevin ? coś jeszcze ? )

Od Kevin'a - C.D Kass

- Ja ciebie nauczyć? - zdziwiłęm się
- Taak
- No.. dobra - zgodziłem się - Ale aby się nauczyć trzeba kilkanaście razy spaść, a nie wiem jak to na ciebie wpłynie
- Będzie dobrze - zapewniła
- Ale w razie czego niech nie będzie na mnie - powiedziałem rozglądając się
- Czego szukasz?
- Niczego - powiedziałem - Idziesz? - zacząłem iść korytarzem
(Kass?)

Od Megan - C.D Wiktorii


- Dziękuje. - powiedziałam
- Spoko. - uśmiechnęła się
Nastała chwila ciszy. Rozważałam powrót do mojego pokoju, ale tam przecież nie mogłam robić nic poza gadaniem do Soshie.
- Ale tak naprawdę to fajny jest... - zaczęłam
- Kto? Kevin? - zdziwiła się Wiktoria
- Mhm.

<Wiktoria? ;D>

Od Kass - C.D Kevin'a


- Nie widzę, ale znając życie ktoś może wyskoczyć zza rogu. - Odparłam uśmiechając się.
- No, to całkiem możliwe.
- Deskorolka powiadasz... Chętnie pójdę.
- Tak? A gdzie haczyk?
- Nie ma.
- Taaak? - Zaczął odchodzić, kiedy powiedziałam:
- No, może mały haczyk...
- Hyym?
- Naucz mnie jeździć ;3. - Powiedziałam patrząc mu wyzywająco w oczy.

<?>

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

Gdy wróciłem Wiktoria spała. Film się już skończył.
- Jeszcze czego - powiedziałem pod nosem i podszedłem bliżej
Wpadłem na genialny pomysł. Zaśmiałem się pod nosem i wyszedłem z pokoju. Po kilku minutach wróciłem. Niosłem szklankę z wodą. Podszedłem cicho żeby się nie obudziła. Wylałem całą zawartość na dziewczynę, Pisnęła i zerwała się na równe nogi
- Ale miałaś super minę - powiedziałem już nie wytrzymując od śmiechu
(Wiktoria?)

Od Kevin'a - C.D Kasandry

- To znowu ty - westchnąłem
- Yy tak - powiedziała - Widzę że już nie umierasz
- Jak widać nie - powiedziałem - Za godzinę znów wybieram się na deskę
- Jeszcze ci mało? - spytała
- A co chcesz się wybrać ze mna? - spytałem
- Ja?
- A widzisz tu kogos innego?
(Kass?)

Od Dylan'a - Do Mei


Miałem na wszystko wywalone. Nie obchodziło mnie co się dzieje ani co ma się stać....właściwie nic mnie nie obchodziło. Wtedy wpadłem na jakąś dziewczynę.
-Uważaj jak chodzisz.-powiedziałem spoglądając na nią
-Ja mam uważać jak chodzę? To ty chyba jesteś ślepy! Nadzwyczajniej w świecie stałam tutaj i to TY na mnie wpadłeś.-wypaliła aroganckim tonem
-Widać lubisz szukać kłopotów.-powiedziałem

<Mei?>

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Jedyną osobą , która gada jesteś ty - powiedziałam skupiając się na filmie
- To ty nie wytrzymasz bez gadania - powiedział - Odezwiesz się do mnie prędzej czy później- dodał po krótkiej chwili ciszy , dalej oglądałam film
- Nudny ten film - mówił dalej
- Mi się podoba , więc bądź cicho - powiedziałam dalej oglądając film
- Widzisz odezwałaś się , wiedziałem że długo nie wytrzymasz po prostu wiedziałem - zaczął się śmiać
- To ty cały czas gadasz - powiedziałam , nawet krzyczeć nie mogłam chyba już nie widziałam sensu czy krzyczę czy nie on i tak zawsze robi to co chce
- Nie bo ty - powiedział wstając
- Jak miło , idziesz sobie ? - powiedziałam z nadzieją
- Tylko na chwilę - zaśmiał się i wyszedł z pokoju . Film rzeczywiście nie był za ciekawy , a zwłaszcza końcówka tam nie dzieje się już nic fajnego . Położyłam się na poduszkę i przykryłam kocem , zrobiło się chłodno , po paru minutach zaczęłam się robić senna , ale cały czas oglądałam film

( Kevin? )

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Przecież mówię Ci , że się w nim nie zakochałam ! - warknęłam
- Nie wierze Ci -powiedział z uśmieszkiem
- Mam Ci to przeliterować czy jak ?!
- Dobra nie złość się - zaczął się śmiać , wkurzał mnie tak bardzo , że nie da się tego opisać
- Dlaczego musisz tak denerwować ? - zapytałam chodź znałam odpowiedź
- Czy ja kogoś denerwuje - zaśmiał się
- Denerwujesz każdego , ale nie martw się ja wiem dlaczego - powiedziałam idąc w stronę pokoju
- Ha ciekawe dlaczego - powiedział i szedł obok mnie
- Chcesz ukryć fakt , że tak na prawdę masz dobre serce i umiesz współczuć - nie dałam mu przerwać - No powiedz , leżałam nie przytomna , ale jednak mnie nie zostawiłeś czyli masz uczucia chodź nie zawsze je pokazujesz i próbujesz je czasem ukryć nie wszyscy je widzą . Nie martw się nie powiem nikomu i nie zepsuje twojej reputacji - otworzyłam drzwi od pokoju

Od Wiktorii - C.D Lucky'ego


- No niby masz rację - powiedziałam kończąc gorącą czekoladę - ale jeśli ktoś jest sprytny i umie o siebie zadbać to sobie poradzi
- To nie jest takie łatwe - zaśmiał się
- Może i masz rację , ale źle nie będzie , przynajmniej tak nam cały czas mówią . Najwyżej wyląduje pod mostem , lepsze to niż siedzenie w domu dziecka

( Lucky ? też nie wiem co pisać  )

Od Wiktorii - C.D Megan


- Widzisz Kevin to takie nie ogarnięte dziecko - zaczęłam - I wszystkich jakoś przezywa , ale nie przejmuj się tym
- Ciebie , też ? - zapytała , gdy chodziłyśmy po szkole
- Niestety tak , uczepił się jak rzep do psiego ogona - zaśmiałam się , przeszłyśmy całą szkołę i skończyłyśmy na salonie
- No to widziałaś całą szkołę - powiedziałam siadając na kanapie

( Megan ? )

Od Kass - C.D Kevin'a


Szłam długim korytarzem, kiedy jakieś drzwi się otworzyły i stanęłam dokładnie przed nimi. Dzielił nas centymetr... może nawet milimetr. Odetchnęłam z ulgą.
- Uważaj. - Warknęłam. Nie byłam w humorze.
- Przepraszam... - Usłyszałam, a gdy się zamkneły, zobaczyłam chłopaka od krwawiącego kolana.
<Kevin?>

środa, 1 stycznia 2014

Od Kevin'a - C.D Kasandry

- Bo jakiś idiota na mnie wpadł - powiedziałem - Byłem na desce
- Aha
- A ty na serio z tą krwią? - spytałem
- Tak - westchnęła
- To gabinet dyrektora jest tam - wskazałem ręką - Ja idę do pielęgniarki
Spojrzałem jeszcze raz na dziewczynę. Zacząłem iść przed siebie
 - Szkoda że nie wszystkie dziewczyny nie mdleją na mój widok - zaśmiałem się sam do siebie
Zapukałem do drzwi. Wszedłem do środka. Po kilku minutach miałem już założony opatrunek
(Kasandra?)

Od Megan - C.D Kevin'a - Do Wiktorii


- Chcę jakoś móc się tu odnaleźć. - powiedziałam
- Nie ma sprawy. - uśmiechnęła się
Oprowadziła mnie po budynku. Później usiadłyśmy na ławce przed akademią.
- Dlaczego on nazywał Soshię hot dogiem? - zapytałam

<Wiktoria?>

Od Lucky'ego - C.D Wiktorii



-ambitnie-powiedziałem-życie tu wydaje się bez sensu
-dlaczego?
-bo jesteśmy tu do 18. a co dalej? z praca by się utrzymać. jak dalej sobie radzić? Bo nawet nam nie wolno wyjść. więc gdzie będziemy mieszkać potem. gdy już skończymy te 18 lat. musimy się wynieść.
A nic na start nie ma.

[Wiki? sory nie wiem co pisac]

Od Kasandry - C.D Kevin'a


Ruszyłam za nim, a kiedy zrównałam się z nim, zasłoniłam sobie ręką widok na niego i jego kolano.
- O co ci chodzi? - Zapytał.
- Krew.
- To już słyszałem. - Odparł śmiejąc się. - Ale co w związku z tym.
- Cierpię na Hemofobie. - Odpowiedziałam, lekko przyśpieszając kroku.
- Yh?
- Nie mogę patrzeć na krew, bo mdleję. - Wytłumaczyłam. - A teraz ty powiedz, jak to sobie zrobiłeś.

<Kevin?>

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- Na przykład byś go pocałowała ? - spytałem
- Kevin! - krzyknęła
- No co? sama powiedziałaś..
- Jak ja mam cię dość.. - westchnęła
- Czyli że mogę sobie teraz pójść - uśmiechnąłem się
- Nie
- Nie?
- Chyba powiedziałam, jak ja teraz spojrze Seanowi w oczy? - westchnęła - Ma mnie za zupełną wariatkę, że się w nim zakochałam...
- A tak nie jest?
- Oczywiście że nie!
- Na pewno? - spojrzałem na nią uważnie
(Wiktoria?)

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


Wkurzona całą tą sytuacją , zaczęłam biec za nim
- Dorwę Cię ! - wykrzyknęłam
- To był żart - zaczął się śmiać . Prawie go miałam , ale zaczepiła go ,a po chwili mnie dyrektor
- Dlaczego biegacie ? - zapytał lekko zły
- Bo ona mnie goni - powiedział Kevin z uśmieszkiem
- Dlaczego panna go goni ?
- Bo mi ucieka - warknęłam na niego
- Macie nie biegać po korytarzu - westchnął i odszedł - I żadnych bójek - krzyknął przez ramię
- Oczywiście - powiedziałam waląc chłopaka w brzuch
- Nie bolało - zaśmiał się , chwytając za brzuch
- Jak mogłeś nagadać takich głupich rzeczy ?! A jak bym zrobiła coś głupszego !

( Kevin ? )

Od Kevin'a - Do Kasandry

Dzisiaj wybrałem się na deskę. Dzień był piękny. Świeciło słońce. Nagle jakiś idiota zajechał mi drogę i się wyłożyłem. Rozwaliłem sobie kolano. Strasznie piekło. Zacząłem kląć pod nosem. Wziąłem deskę i wróciłem do placówki. Na korytarzu spotkałem jakąś nową dziewczynę.
- Rany boskie! - zawołała i się odwróciła
- Może nie jestem Bogiem , ale rany odniosłem - zaśmiałem się - Nie ładnie to tak się odwracać kiedy się rozmawia
- Krew.. - powiedziała
Spojrzałem na kolano. Było całe w krwi i piachu
- No.. krew i co z tego?
- Odejdź - poprosiła
- Dlaczego? Nie będziesz mi mówił co mam robić
- Ja nienawidzę krwi
- Przecież nikt ci nie każe jej pić - zaśmiałem się - Kim jesteś?
- Kasandra - powiedziała
- Kevin - powiedziałem idąc dalej
- Zaczekaj - zawołała
- Czego? Ja tu umieram, jestem ranny a ty mnie jeszcze zatrzymujesz
- Gdzie jest pokój dyrektora?
- Chodź za mną, to po drodze - dodałem
(Kasandra?)

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- Po co ta złość? - zaśmiałem się
- Zamknij się ! - warknęła wkurzona
- Nie złość się
- Bo co?
- Bo popcorn na twoich włosach spłonie - dodałem ze śmiechem- Jesteś taka czerwona od złości..
- Nie odzywaj się do mnie!
- Nie ma problemu - dodałem z uśmiechem - Z miła ochotą będę milczał - powiedziałem - Chociaż ty tego nie zniesiesz by ze mną w ogóle nie rozmawiać
(Wiktoria?)

Od Kevin'a - C.D Megan

- Czyli chcesz aby ktoś cię oprowadził?
- No.. tak - powiedziała
- Ja jestem zajęty - zaśmiałem się - Nie chce mi się..
- Ja cię oprowadzę - powiedziała Wiktoria
- To powodzenia - dodałem odchodząc korytarzem w stronę biblioteki
(Megan?)

Od Kevin'a - C.D Sary

- Że co?! - zdziwiłem się
- To co słyszysz..
- Ale..
- Jesteś potworem, jak możesz zabijać zwierzęta?!
- Jakie zwierzęta? - spytałem nie rozumiejąc
- Zabiłeś mi kotkę!
- Jaką kotkę? - spytałem
- Leży w moim pokoju, martwa
Wszedłem do jej pokoju. Kot leżał na jej łóżku i spał sobie smacznie. Podszedłem do niej aby się upewnić. Zacząłem ją głaskać a ona zamruczała
- Zobacz! Twoja kotka żyje
- Ale.. - zaczęła
- Podczas spaceru z Nickiem zemdlałaś, wstałaś dopiero przed godziną - powiedziałem
- Nie prawda, mam kartkę z podpisem K.N
- K.N?
- Kevin  Night ! - krzyknęła
- Ja nie mam nic do zwierząt - powiedziałem - Nie jestem nawet zabójcą zabijam co najwyżej muchy i komary, raz nawet biedronkę - zaśmiałem się
Spojrzałem na Nick'a który stał oparty o ścianę
- Czy ona się dobrze czuje? - zapytałem się go - Może powinna jednak się przespać , albo nie bo znów wymyśli że zabiłem jej sierściucha  - zaśmiałem sie i zaczałem odchodzić
(Sara? Tylko znów nie pisz ze zabiłem koteczka XD^^)

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- O kurde.. - powiedziałem zaskoczony
 Zerwałem się z łóżka i odsunąłem się od niej o kilka kroków
 -Słucham?!  - warknęła  - Co jeszcze chciałeś mi wmówić?!
- Już nic - zapewniłem
- Doprawdy?! - burknęła wkurzona
- Tak.. to taki mały, niewinny żarcik - uśmiechnąłem się
-  Ja ci dam mały, niewinny żarcik - powiedziała idąc prosto na mnie
Zacząłem uciekać w stronę drzwi. Wybiegłem na korytarz
- Uspokój się - powiedziałem oglądając się za siebie, dziewczyna wciaż za mna szła
- Przez ciebie wyszłam na idiotkę - warknęła - Nie podaruję ci tego
- Ale musisz przyznać że ci się podobało, piękna z was para! - zacząłem biec bo o mało mnie nie dorwała
(Wiki?^^_

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Kevin zamknij się - powiedziałam , gdy zobaczyłam , że film się zaczyna
- Kevin zamknij się - powtarzał za mną
- Nie odzywam się do ciebie - powiedziałam jedząc popcorn
- Nie odzywam się do ciebie - ciągle powtarzał za mną . Oglądałam film już jakieś 30 minut , był dosyć straszne , oczywiście Kevin musiał coś wywinąć
- Buu ! - krzyknął dźgając mnie , odruchowo wywaliłam miskę z popcornem i zaczęłam krzyczeć , a ten się śmiał
- Zeszłabym tutaj na zawał ! -powiedziałam wyjmując popcorn z włosów
- Ale miałaś minę - śmiał się dalej
- Przestraszyłeś mnie - rzuciłam w niego popcornem - i zmarnowałeś popcorn
- Warto było - śmiał się dalej
- Nigdy więcej nie będę oglądać z tobą filmu . Nigdy !

( Kevin ? )

Od Megan - C.D Kevin'a


- Soshie. - powiedziałam
- W sam raz dla hot doga - zaśmiał się
- A ty jesteś... - zwróciłam się do dziewczyny
- Wiktoria. - przedstawiła się - A ten od hot dogów to Kevin jak już może słyszałaś.
- Tsa, słyszałam. - odparłam - Emm...
- Tak? - dziewczyna podniosła głowę
- Mógłby mi ktoś z was pokazać gdzie jest stołówka, boisko, jakieś sale...

<Kevin?>

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- Nie wiedziałem.. - westchnąłem
- Właśnie - powiedziała
- Jestem tu już piętnaście lat.. - westchnąłem - Mattias przejął tą placówkę trzy lata temu
- I? - spytała
- Przed nim był najgorszy człowiek na świecie. W ogóle nie dbał o to co się działo w domu. Papierosy, alkohol, a ci najstarsi mieli nawet prochy. To nie było najgorsze.  Najgorsze to było jak katowali małe dzieci - powiedziałem- Ale nie da się tego opisać - powiedziałem i się odwróciłem do niej
- Ty też tam byłeś?
- Jestem tutaj od piętnastu lat - wzruszyłem ramionami - Chyba już wiesz - wzruszyłem ramionami - Ale nie zamierzam ci się zwierzać - powiedziałem
Zacząłem iść w stronę drzwi. Złapałem za klamkę i już miałem wychodzić gdy Wiktoria poszłą za mną
- Kevin, zaczekaj - powiedziała
- Na co? - spytałem
- Chcesz porozmawiać? - spytała
- Nie - zaśmiałem się - Od tego mam Lucas'a
- Kim on dla ciebie jest?
- W tej chwili psychiatrą - dodałem ze śmiechem - Możesz się z tego śmiać ale.. nieważne - zacząłem iść korytarzem
(Wiktoria?)

Od Wiktorii - C.D Lucky'ego


- Na prawdę ją lubisz - powiedziałam z uśmiechem
- Najlepsza i jedyna przyjaciółka z dzieciństwa - zaśmiał się
- Też czekam tylko , aby skończyć 18 i ruszyć w świat
- Masz jakieś plany ? - zapytał
- Pójdę w kierunku sztuk walk , albo aktorstwa no i ostatnio marze o podróżach po świecie - zaśmiałam się

( Lucky ? )

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Rozumiem - odpowiedziałam z uśmiechem - Jesteś na prawdę najlepszym przyjacielem - odpowiedziałam do Kevina z wielkim uśmiechem
- Co ? - zapytał zaskoczony
- To miło , że mnie kochasz - zwróciłam się do Seana - Ale ja nie wiem czy kocham Ciebie , pewnie moja stara ja to wie i jak wróci to na pewno Ci powie czy Cię kocha czy nie - uśmiechnęłam się
- Widzisz , a ty wszystko dzięki mnie - zaśmiał się Kevin
- Tak , jesteś najlepszy - powiedziałam przytulając go lekko - pokażecie mi gdzie jest mój pokój ?
- Tak chodź - powiedział Sean
- Ale wezmę ciasteczka są pyszne - powiedziałam biorąc talerz pełen ciastek . Poszliśmy w stronę pokoi
- To jest twój otworzył drzwi Sean i obydwoje weszli
- Gdzie ja mam rzeczy ? - zapytałam
- To jest twoje łóżko - położył się na jedno łóżko Kevin . Podeszła do stolika , który stał obok i otworzyłam jedną szufladkę
- O jakiś notesik - powiedziałam biorąc w ręce notes , a raczej pamiętnik . Zaczęłam go czytać , kartka po kartce i jakbym odcięła się od rzeczywistości , wszystkie moje wspomnienia wróciły , wróciłam dawna ja !
- Kevin ? - zapytałam , chłopak jeszcze nie wiedział , że jestem już sobą
- Tak ?
- Jesteś najlepszymi przyjaciółmi tak ? - udawałam
- Oczywiście - zaśmiał się
- W takim razie przyjacielu ... Dlaczego mnie do chol*ry okłamałeś ! - rzuciłam w niego pamiętnikiem
- Wróciła - powiedział z uśmiechem Sean
- Owszem wróciłam , jakie jeszcze kłamstwa chciałeś mi wcisnąć ?! - wydarłam się na niego

( Kevin ? )

Od Sary - C.D Nick'a


- Pamiętaj, ja Cie nie zmuszałam - Odparłam
- Wiem
- Idziesz się przejść? - Spytałam
- Sam nie wiem.
- No choć - Pociągnełam go za ręke
- Okej okej. Ale powiedz to mojemu brzuchowi - roześmiał się
- Albo nie nie nie! -Zacął krzyczeć. Zastanowił się chwile. Domyślił się że ja rozmawiam z brzuchem tylko kopniakiem xd
- No to choć. - Pociagnęłam go za ręke
- Idź Nick idź... - Zaczał mnie przedrzeźniać Kevin
- Chesz dostać? - Warknęłam
- No dobra dobra.. na żartach się nie zna, żaba..
Poszlismy z Nickiem do mojego pokoju...
- Kicia, kici kici kici kici! - Wołałam kotkę
Nick poszeł do łązienki umyć ręce, (Chyba wyczuł pizze xd)
Gdy znalażłam kotkę zaczęłam płakać. Przyszeł Nick
- CO się stało znowu? Sara?
- Moja kotka... Ona... - Rozpłakałam się bardziej
Zobaczył.. Kotkę z wbitym w brzuch nożem.
- Kicia...
- A co to za kartka? - Zapytał Nick
- Nie wiem - Podniosłam kartke i zobaczyłam "Taka mała zemsta. K.N ;*"
-Nie... To nie on - Powiedział Nick
- Ja nie moge... Nie mam siły.
Poczułam się słabiej... Zemdlałam
Obudziłam sie kilka godzin później w szpitalu po operacji. Niestety. Pogorszyło mi sie , a lekarz który mnie operował zaciął się i przeciął to co nie trzeba. Teraz mam do wykorzystania maksymalnie pół roku życia.
W przychodni stał Nick i Ktos jeszcze. Jakaś dziewczyna.
Po kilku dniach zabrali mnie do placówki. Kotka tam gdzie była. Zapach tylko zmienił się.
- Sara! - zaczął krzyczeć Kevin - Odwal się ode mnie!!! - Zaczął na mnie krzyczeć
- Zamknij się! - Powiedziała dziewczyna
- A ci co? Kózka złamała nóżkę?
- Spotkamy się za pół roku
- Gdzie? - Zapytał Kevin
- Na moim grobie.
(Kevin? Wiem śmieszne zakończenie )

Od Kevin'a - C.D Megan

- Ale fajny Hot Dog - zaśmiałem się a pies zaczął warczeć
- To nie hot dog - powiedziała dziewczyna ze złością
- Już dobra - westchnąłem - Jak się nazywasz?
- Megan - odpowiedziała - A ty?
 - Możesz na mnie mówić.. Mistrzu - zaśmiała się
- A tak na poważnie? - spytała
- Zgadnij.. - dodałem
- Kevin - usłyszałem Wiktorię
- Co? - spytałem odwracając się do dziewczyny - Właśnie zawieram nowe znajomości
- Cześć - przywitała się
- Hej - odpowiedział Megan
- Ten idiota cię jeszcze nie wkurzył? - spytała
- Oprócz tego że nazwał mojego psa hot dogiem to.. nie
- Ale śliczny piesek.. - powiedziała Wiktoria i kucnęła by go pogłaskać
- Wielkie halo - przewróciłem oczami - Zobaczyła dużego hot doga i się zachwyca..  - prychnąłem
- Jak się wabi? - spytała Wiktoria nie zwracając uwagi na moje docinki
 (Megan?)

Od Megan


- Soshie! - zawołałam ze śmiechem - Musimy jechać!
Już od dobrych 10-ciu minut próbowałam wyciągnąć szczeniaka spod łóżka. Gdy już się udało, wsadziłam ją do wiklinowego kosza i zaniosłam do samochodu. Później razem z Lenny'm wsadziliśmy walizki do bagażnika.
- Pa, mała. - powiedział i pocałował mnie w policzek
- Nie jestem twoją dziewczyną. - przypomniałam mu - Ale i tak będę tęsknić.
W czasie gdy ja wsiadałam do auta i uspokajałam Soshie, chłopak coś jeszcze mówił, ale niestety go nie słuchałam. Odjechaliśmy. Podróż nie trwała długo, ale i tak zdążyłam zasnąć, a obudziłam się dopiero, kiedy pojazd stanął. Wzięłam walizki i poszłam do pokoju.
- Spokojnie, za chwilę cię puszczę. - mówiłam do psa
Po kilku minutach wszystko było na miejscu, wzięłam smycz i razem z pupilem wyszłam z pomieszczenia. Zamykałam drzwi, gdy ktoś wbiegł lub wjechał na mnie z całą siłą. Tym kimś okazał się być chłopak.
- Przepraszam. - powiedział
- Nic się nie stało. - uśmiechnęłam się - Jestem Megan.
- Nowa? - zapytał
- Tak. - odparłam i pokazałam szczeniaka - A to Soshie.

<Jakiś chłopak?>

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Hmm czy bym Cię zepchnęła pytasz
- Wiem ,że tak - odpowiedział za mnie
- Chociaż strasznie mnie denerwujesz to potrafisz być miły , w niektórych momentach po za tym kogo bym dręczyła jakby ciebie nie było
- Nawet ty .. - zaczął
- Nie będę Ci prawić morałów nie martw się , tym się zajmie Corinn - chciałam coś jeszcze powiedzieć , ale ugryzłam się w język
- Ty nic nie rozumiesz - prychnął
- Rozumiem więcej niż Ci się wydaje - odpowiedziałam lekko zła
- Nie sądzę
- Skończyłeś ?- zapytałam
- Nie ... - odpowiedział zdezorientowany
- No to masz pecha - pociągnęłam go za sobą do mojego pokoju i zamknęłam drzwi
- Co ty ? . . . - zapytał zdziwiony jak nigdy
- Wiesz nienawidzę plaży , basenu , ani nic gdzie trzeba się rozebrać - zaczęłam
- Tak na prawdę jesteś gruba ? - zaczął ze śmiechem , bez słowa ściągnęłam koszulkę i odwróciłam się do niego plecami . Miałam kilka grubych kresek
- Nie jestem gruba - odpowiedziałam po czym z powrotem założyłam bluzkę
- Ty .... Ty tak sama ? - zapytał odsuwając się , usiadłam na łóżku
- Nie zawsze byłam taka . Kiedyś często się uśmiechałam , uwielbiałam się bawić , nosiłam nawet sukienki , miałam przyjaciół , aż do pewnego czasu . Zostałam adoptowana w wieku 15 lat to jednej z rodzin , wydawali się normalni i fajni . Na początku było okej , miałam własny pokój , a rodzina była dla mnie miła . Nie mieli dzieci , on pracował w domu , a ona często jeździła na konferencje , czasem jej nie było kilka dni
- Bił Cię ?! - wykrzyknął
- Nie przerywaj - zażądałam spokojnym głosem i mówiłam dalej - Najpierw kazał mi nosić same sukienki , mówił że dziewczyna w spodniach to nie dziewczyna . Po tygodniu w mojej szafie nie było ani jednej pary spodni . Zaczęło się niewinnie , gdzieś mnie lekko dotknął niby przez przypadek , potem było co raz gorzej stałam się jego zabawką , bałam się odezwać i komukolwiek o tym powiedzieć , groził mi że jak cokolwiek powiem to mnie ukarze , gdy zaszło za daleko powiedziałam o tym tej wiedźmie , ona mnie wyśmiała powiedziała , że to moja wina i że zmyślam , chciała mnie oddać , ale on się nie zgodził . Musiałam go jeszcze przepraszać . Wtedy też mnie pobił dostałam kilka razy w plecy , w brzuch , w twarz- zachciało mi się płakać , przypominając sobie ten ból , nawet łezka mi poleciała - i musiałam mówić , że się przewróciłam . Uciekłam od nich , poszłam na policję wszystko im opowiedziałam pokazałam ślady , dopiero w sądzie się przyznał , ale co z tego skoro blizny mam do dzisiaj co z tego skoro żyłam w tym horrorze kilka miesięcy . Dlatego nie mów , że nie rozumiem bo takie myśli chodziły mi po głowie nie raz , ale nigdy żadne z nich się nie spełni , chodź raz próbowałam , ale żyję i teraz nawet się cieszę . - chwyciłam się za ręce - Nikomu o tym nie mówię , w końcu nie ma się czym chwalić , ale nie mów że nikt Cię nie rozumie bo czasami inna osoba mogła mieć podobnie , albo jeszcze gorzej

( Kevin ? )

Od Nick'a - C.D Sary

- Po..
- Pamiętaj o naszej obietnicy sprzed dziesięciu lat - powiedział
- Nie zapomniałem - westchnąłem
- Nick.. - zaczęła Sara
- Nie jestem po żadnej stronie - skrzyżowałem ręce na piersi
- Nie możesz - powiedział Kevin
- A dlaczego nie?
- Bo..
- Ty jesteś moim najlepszym przyjacielem, znamy się od zawsze - powiedziałem - Ale to nie znaczy że zawsze mam trzymać twoją  stronę.. - westchnąłem - Nie zamierzam stawać po którejkolwiek stronie - zdecydowąłem
(Sara?)

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- Ale  ja mam pilot - powiedziałem
- Obiecałeś..
- Trudno..nie chcesz mnie poczęstować, więc..
- Zaczekaj - powiedziała
- To jak? - spytałem
- Trochę popcornu za pilot - zażądała
- Yyy - zacząłem się zastanawiać - Niech ci będzie - powiedziałem biorąc garść popcornu
- A teraz pilot - powiedziała
- Jaki pilot?
- Daj ten pilot, miała być wymiana
- O żadnej wymianie nie słyszałem - powiedziałem i ziewnąłem
- Kevin..
- No dobra, trzymaj go sobie ale nie piszcz już - zaśmiałem się - I się przesuń
Położyłem się na kanapie. Spojrzałem się na nią i zaśmiałem. Odwróciłem się do ekranu
- Ej - zaprotestowała - Zajmujesz całą kanapę
- Nie prawda - zacząłem - Tylko trzy czwarte jej
- I to wystarczy aby mnie spychać - powiedziała próbując mnie zwalić
- Ej koleżanko, bez takich - zaś,miałem się i  trochę przesunąłem - Zaraz będziesz siedziała na podłodze jeżeli nie zostawisz mi nóg w spokoju
- Cicho, bo przegapię film - powiedział uciszając mnie
- Cicho, bo przegapię film - zacząłem ja przedrzeźniać
(Wiktoria?)

Od Kevin'a - C.D Wiktorii

- Co mam powiedzieć? - spytałem
- Całą prawdę
- Sam chciałeś.. - powiedziałem i westchnąłem
- Szybciej - warknął
-Spokój chłopaki - uśmiechnęła się Wiktoria jedząc ciastko
- No więc posłuchaj Wiktoria, Sean cię bardzo kocha, choć nie wiem czy tak mocno jak ty jego - uśmiechnąłem się - Wy nie jesteście razem.. - powiedziałem po  chwili
- Co? - zdziwiła się
- Nareszcie - westchnał chłopak - Teraz już jest wyjaśnione - nawet się uśmiechnął
- Ale..
- Otóż Sean jest bardzo wstydliwy i boi się ciebie zapytać czy zostaniesz jego dziewczyną - zacząłme tłumaczy - Powiedziałem ci tak dlatego by zaoszczędzić mu tego trudu - powiedziałem
(Wiktoria?)

Od Kevin'a - C.D Sanjany

- Ty nic nie wiesz! - krzyknąłem i puściłem jej rękę - Nic..
Odwróciłem się od niej i zacisnąłem pięści. Co ona sobie wyobraża? Nikt nie będzie mnie poniżał!- pomyślałem. Ruszyłem w stronę drzwi. Nie obchodziło mnie to co teraz myśli. Przyjechała tutaj nie wiadomo skąd i uważa  że wszystko jej wolno!. Ale tak na prawdę nic o mnie nie wie!.  Nic! Wyszedłem na korytarz i zacząłem iść w stronę mojego pokoju. Seana w nim nie było. Zamknąłem drzwi i usiałem pod nimi. Osunąłem się na podłogę i podwinąłem kolana pod brodę. Oparłem o nie głowę i zamknąłem oczy. Siedziałem sam. Nikogo nie było cisza, spokój. Chciałbym aby tak było zawsze. Codziennie gdy zasypiam śnią mi się koszmary. Wstaję w środku nocy i próbuję je przezwyciężyć. Jestem zmęczony, tym wszystkim. Nie raz chciałem uciec stąd jak najdalej. Uciec od problemów i codzienności.. Otworzyłem oczy i podwinąłem rękaw bluzy. Na ręku wciąż miałem ślad. Wielka, czerwona kreska, linia. Pozostałości po... dawnych latach. Sięgnąłem ręką za głowę i przejechałem palcami po karku. Tam też była blizna po ostatniej najgorszej nocy. Westchnąłem ciężko i się podniosłem z podłogi. Nagle usłyszałem pukanie do drzwi
- Kevin jesteś tam? - usłyszałem głos Sanjany
- Wynoś się - warknąłem
- Wszystko w porządku? - spytała zdziwiona
- A co cię do jasnej chol*ry  obchodzi?! - krzyknąłem
- Coś się stało? - nie dawała za wygraną
- A to się stało że jeszcze żyję!
- Co ty odwalasz? - zaczęła walić w drzwi
- Powinienem zrobić to dawno temu - powiedziałem sam do siebie
- Otwórz w tej chwili! - wydarła się
- Nie jesteś moją matką więc się nie wydzieraj - zaśmiałem się
- Nie rób głupstw, wyjdź stamtąd teraz!
- Nie mówiłem że mam zamiar się powiesić - powiedziałem - Albo utopić..
- Porozmawiajmy
- Porozmawiać to sobie możesz ze swoimi przyjaciółmi, ze mną nie masz nic do pogadania! - warknąłem - Pozostaje tylko okno - powiedziałem sam do siebie
Odszedłem od drzwi i poszedłem do okna. Otworzyłem je. Zimno i wiatr wleciał do środka. Spojrzałem w dół. Mój pokój mieścił się na trzecim piętrze.
- Jeśli myślisz że nie mam uczuć to się mylisz - krzyknąłem siadając na parapecie - Zawsze miałem uczucia, może wy tego nie widzicie ale potrafię kochać i współczuć.. Ale wy uważacie mnie za wrednego sadystę.. i dobrze, własnie chcę abyście mieli o mnie takie zdanie
Zaczęła pukać do drzwi. Po raz kolejnym raz spojrzałem w dół. Wcale nie wyglądało że to tak daleko od ziemi.
- Kevin jesteś tam? - usłyszałem męski  głos
- Mattias - uśmiechnąłem się sam do siebie - Który to raz z kolei stoisz pod moimi drzwiami i prosisz abym otworzył?
- Porozmawiajmy - zaczął
- I nagle wszyscy chcą ze mną rozmawiać - zaśmiałem się - Możemy pogadać.. - zacząłem
- Tylko otwórz drzwi..
- Wtedy.. Nieważne
- Otwórz je to porozmawiamy
- Nie chcę aby ona tutaj była - powiedziałem - Niech idzie do siebie czy gdzieś indziej - zacząłem - Nikt nie może się dowiedzieć o powodzie tego..
- Sanjana, możesz.. - usłyszałem jak facet zwraca się do dziewczyny
- Zadzwonisz do Lucasa? - spytałem
- Już to zrobiłem - powiedział - Wpuść mnie do środka
- Nie udawaj.. wiem że masz klucze, gdybym zszedł z parapetu pod pretekstem otworzenia drzwi to by było tak jak kilka lat temu..
- Ty nie chcesz się zabić, wiem to .. - zaczął
- Wróżką jesteś? - zaśmiałem się  - A jaki jest sens by tu nadal żyć?
- Chodzi ci o Dom..
- Chol*ra, nie o dom dziecka - zaśmiałem się - Dopiero do mnie to dotarło  że mój skok na główkę by uwolnił wszystkich ode mnie
- Co masz na myśli?
- Ja staję się taki jak oni.. rozumiesz?!
- To nieprawda.. - powiedział otwierając drzwi - Zejdź z parapetu.. - poprosił
- Nie.. zaczekam..
- Ty wcale tego nie chcesz..
- Nic nie wiesz.. dopiero teraz zrozumiałem to wszystko - warknąłem - Mam dwa wyjścia..
- Jakie jest drugie?
- Albo skoczyć, albo..
- Słucham - wziął krzesło i usiadł kilka metrów przede mną
- Poprosić kogoś o tę przysługę, bo boję się że stchórzę, tak jak robiłem to przez osiem lat
- Kevin!! - usłuyszałem Corinne
- Co tu robisz? - spytałem zdziwiony
- Złaź stamtąd natychmiast!
- Ale Corinne.. ja
- Złaź- warknęłą podchodząc do mnie
- Zaczekaj - powiedzial Mattias łąpiąc ją za rękę
- Na co? Aż ten idiota skoczy?
- Nawet ona ma rację.. - westchnąłem
Złapałem książkę leżącą na parapecie tuż obok mnie. Wystawiłem za okno i puściłem ją. Spadała niecałe pięć sekund, potem słychać było tylko odgłos uderzenia
- Jestem cięższy, więc zlecę szybciej niż ona - powiedziałem sam do siebie
- Kevin posłuchaj.. - zaczął znów nawijać dyrektor
- Cicho, chce pomyśleć - powiedziałem opierając głowę o ścianę, lecz ciągle bacznie ich obserwując
Po kilku minutach ktoś zapukał do drzwi
- Lucas? - spytał dyrektor
Drzwi się otworzyły i do środka wszedł mężczyzna o blond włosach. To był Lucas.
- Ty i Corinne możecie wyjść - powiedziałem wskazując na dyrektora
- Ale..
- Wyjdźcie - powtórzyłem
- Czego znów to robisz - zaczął mężczyzna
- Bo to jak na razie najlepsze rozwiązanie
- Chcę ci..
- Chce żebyś mi pomógł - powiedziałem
- Powiedz tylko jak
- Przepiszesz  mi te tabletki na sen? Wtedy kłamałem, nigdy mi te koszmary nie przeszły i ..
- Porozmawiamy za chwilkę tylko zejdź..
Popatrzyłem w dół. Złapałem się ściany i ostrożnie przełożyłem nogi przez okno. Po chwili byłem w środku. Odszedłem od okna kilka kroków
- Już dobrze synu - powiedział przytulając mnie
Stałem tak patrząc się tępo przed siebie. Poczułem jak w moich oczach zbierają się łzy.
- Nie rób tego więcej - powiedział w końcu mnie puszczając
- Może pan coś dla mnie zrobić? - spytałem
- Tak?
- Nie chcę na razie nikogo oglądać, ani Corinne, ani dyrektora - powiedziałem załamanym głosem - Jutro z nimi porozmawiam..
- Dobrze - zgodził się - Ale kogoś ci przywiozłem, wiem że jej wizyty nie odmówisz..
- Rose? - uśmiechnąłem cię wycierając oczy
- Bardzo chciała do ciebie jechać, nie wiedziałem czy właściwie postępuję zabierając ją ale się uparła i płakała dotąd, dopóki jej nie zabrałem
- Dla niej mam zawsze czas - dodałem przypominając sobie roześmianą dziewczynkę która zawsze łapie mnie za włosy, częściowo je wyrywając - A jak bym skoczył?
- Wiem że nie mógł byś tego zrobić,  nie zostawił byś swojej dziewczyny, Corinne
- Sam zastanawiam sie dlaczego jeszcze ze mną jest - westchnąłem - Jestem beznadziejny, nawet zabić się nie potrafię
- Jeśli mamy rozmawiać to nie mówmy chociaż dzisiaj o tym co się stało - powiedział podchodząc do drzwi - Idę po małą, zaraz wracam
Spojrzałem w stronę okna. Do środka wpadał deszcz. Było zimno. Podszedłem do niego i wyjrzałem na okolicę. Po chwili je zamknąłem. Usiadłem na łóżku zastanawiając się jak teraz będzie wyglądało moje życie. Każdy będzie się gapił na mnie jak na jakiegoś kosmitę. Wytykali że jestem debilem, nieudacznikiem i psychopatą. Ale będą mieli rację. Właśnie taki jestem..
Nagle drzwi od pokoju się otworzyły. Zaczęła biec w moją stronę mała dziewczynka z czerwonymi kokardkami na włosach. Wskoczyłą mi na kolana i złąpała mnie za rękę
- Kevi, Kevin - zaśmiałą się
- Widzę, że nareszcie nauczyłaś się wymawiać moje imie
- Ostatnio jak wróciła do domu to tylko to powtarzała do momentu kiedy zrobiła to poprawnie - dodał Lucas zamykając drzwi na klucz aby nikt nie wszedł - Jutro porozmawiamy o przyczynie tego co się stało
 - Dobra - powiedziałem - Masz wspaniałą córkę - dodałem patrzac na roześmiane dziecko
- Tak.. westchnął - Zawsze przypomina mi o synie
- Nigdy nie widziałem że ma pan syna..
- Przed narodzeniem Rose moja żona zaszłą w ciążę, z bliźniakami. -  zaczął
- Nigdy mi o tym nie mówiłeś.. - powiedziałem
- Moja żona bardzo to przeżywa..
- Czy oni.. umarli? - spytałem ostrożnie
- Nie wiem.. Podczas porodu wszystko poszło dobrze, ale położna która zabrała chłopców sprzedała ich do rodziny zastępczej - powiedział załamanym głosem siadając obok - Gdy to odkryliśmy została aresztowana, ale nigdy nie powiedziała do kogo trafili, nigdy
- Nie wiedziałem, przepraszam - powiedziałęm
- To było dawno.. - westchnął - Siedemnaście lat temu
- Sporo czasu..
- Czasam zastanawiam się czy ty przypadkiem nie jesteś.. moim..synem
- To niemożliwe, w trafiłem tu jako dwulatek - powiedziałem pół żartem
- Wiem, czytałem twoje akta, przyniosła cię jakaś kobieta. Zostawiła tylko list z twoimi podstawowymi danym, byłbyś starszy teraz od moich synów z trzy miesiące
Usłyszałem pukanie do drzwi. Lucas podniósł się z łóżka i poszedł otworzyć. Dyrektor stał w progi i spojrzał się na mnie. Poprosił na chwilkę swojego brata.
- Pojedziesz z nami do domu? - spytała dziewczynka kładąc się na łóżku
- Nie, tutaj jest mój..dom
- Ale Rose prosi - zaczęła chlipać
- Mogę cię odwiedzać - powiedziałem kładąc się obok niej
- Chcę zostać z tobą - powiedziała opierając głowę o mój brzuch - Bo się obrażę na ciebie i nie będę się do ciebie odzywać
- Rose, jesteś jeszcze mała i nie możesz pewnych rzeczy zrozumieć - powiedziałem -  A teraz możesz już zasnąć, jak tata wróci to wrócicie razem do swojej mamy
Po kilku minutach Rose w końcu usnęła. Sam nie zauważyłem jak mi się oczy zamknęły i również usnąłem. Byłem bardzo zmęczony.
Następnego ranka się przebudziłem. Zauważyłem że Rose wciąż leży obok mnie, przykryta kołderką. Spojrzałem na sąsiednie łóżko. Sean był w pokoju i jeszcze spał. Nagle drzwi się otworzy i do środka weszła Corinne z Wiktorią
- Czemu głupku chciałeś się zabić! - krzyknęła Corinne - Ja już cię nie obchodzę?
- Obchodzisz i to bardzo i dlatego to zrobiłem, a raczej chciałem zrobić - powiedziałem ostrożnie przesuwając małą by móc wstać - Porozmawiajmy może jutro.. - powiedziałem
- Czemu nie dziś? - spytały
- No dobra, to po obiedzie - westchnąłem
 Dziewczyny wyszły a w tym samym czasie przyszedł Lucas
[...] Przed obiadem musiałem wstąpić jeszcze do dyrektora. Mieli uzgodnić co dalej ze mną mają zrobić.
- Całkiem dobrze sobie radzisz z matematyką i biologią - powiedział zaglądając w dziennik
- I?
- Zwolnię cię z jednej godziny biologi i z dwóch godzin z matematyki tygodniowo
-  Dlaczego? - spytałem choć znałem odpowiedź
- Pozwoliłeś nam sobie pomóc, więc w czasie tych zajęć będziesz przebywał z Lucasem
- Psychiatrą - powiedziałem - Nie musisz bać się używać tego określenia, jestem wariatem i chodzę do psychiatry - powiedziałem
- Yyy, tak, jakieś pytania? - spytał
- Żadnych - wstałem z krzesła i podszedłem do drzwi- Wszystko jest dobre aby nie mieć choć jednej lekcji z matmy - dodałem ze śmiechem
Wyszedłem od dyrektora i zacząłem iść w stronę stołówki. Gdy wszedłem połowa osób wlepiła we mnie swój wzrok
- I co się gapicie - warknąłem - Nie umarłem! Jeszcze.. - zaśmiałem się
Wziąłem talerz i usiałem do pustego stolika w rogu sali. Zamknąłem oczy i westchnąłem głęboko
- Wolne? - usłyszałem Wiktorię
- Jeśli musisz to siadaj - powiedziałem chłodno - Mam do ciebie pytanie. - otworzyłem oczy i spojrzałem na nią
- jakie? - spytała
- Miałaś ochotę aby wejść do pokoju i mnie zepchnąć? - zaśmiałem się
- No wiesz co..
- Zadałem pytanie - powiedziałem - Założę się ze choć polowa z tych osób by tak zrobia, więc?
(Wiki?)

Od Lucky'ego - C.D Wiktorii


Ani razu nie byłem w rodzinie zastepczej-powiedziałem.-wywalili mnie z domu dziecka po paru latach i wysłali tutaj. życie nie za ciekawe.
Teraz czekam aż będzie wiosna i ciepło, by w końcu dosiąść motocykla. a gdy skończę 18 lat odjadę stąd. nie chcę tu być. ale poczekam do 18 Sanjany. Bez niej się nie ruszam dalej.

[Wiktoria?

Od Sary - C.D Nick'a


Usłyszałam płacz na korytarzu szpitala. Ja znałam ten płacz . Bardzo dobrze. Byłam bardzo osłabiona, a Nick siedział przy mnie.
- Va... Vanessa - powiedziałam bardzo cicho, bo byłam zmęczona
- Co? - Spytał Nick. - Kto?
- No jakaś dziewczynka! - Krzyknęłam i oderwałam od siebie wszystkie maszyny i kroplówki. Wybiegłam na korytarz i zobaczyłam Vanessę. Mała Vanessę! Moją siostrzyczke!
- Kochanie chodź do mnie! - Krzyknęłam i złapałam ją natychmiast.- Vanesiu, czemu płaczesz? - Spytałam
- Jakiś chłopak wmówił mojej starszej koleżance Wiktorii
- Jaki?
- Nazywa sie podobno Kevin
Aż we mnie zagzmiało. Oddałam Nick'owi Małą dziewczynkę i pobiegłam do Kevin'a , na placówke.
- Kim jesteś. Czy ja Cię znam?
- Ty debi*u! - Krzyknęłam - Beksa? Tak? Beksa? Zaraz ty będziesz płakał- Nie wytrzymałam i walnęłam go w brzuch i kilka razy w gębe. Złamałam mu kilka kości.
- Mało?!- Zapytałam. Dołożyłam kilka razy aż kwiczał z bólu.
- Po odbiór informacji proszę do mnie do pokoju nr 15 - Uśmiechnęłam sie, kopnęłam go i wyszłam. Miałam go dość. Jak można było. Taka małą dziewczynkę. Moja siostre po tym co ona przeszła. Nick przyleciał za mna z Vanessą.
- Co się stało? Kim ona jest? Kevin? - Zadawał mase pytań.
- To sie stało że to jest moja siostra- Sara. Ten tu dupek z wyboru który leży i kwiczy ją skrzywdził i smiał sie z niej.
- Czego go pobiłas? - Wyskoczyła do mnie Wiktoria
- O co ci chodzi? Ty go nie nawidzisz! A zresztą. Mnie to nie obchodzi. - dołożyłam mu i dostałam kare od dyrka placówki. A co mnie to obchodzi. Jak mnie wywala to przynajmniej wyrwe się z ej placówki. Wkoncu urodziny mam już za miesiąc. Wyprowadze sie z tąd i zaadoptuje moją sostrę.Ściemniało się a ja i tak słysząłam kwiczenia z drugiego końca ośrodka . "Dobrze mu tak"...Zasnęłam. Obudziłam sie nastepnego dnia. Zapomniałam już o tym co powiedział mi lekarz. Ubrałam sie i poszłam na śniadanie. Każdy patrzył na mnie z wielkimi oczami, a Kevina nie było. Ze mna usiadł Nick
- Siema - Powiedziałam
- Hej. Jak się czujesz?
- Spoko a coś nie tak?
- Noo.. szpital
- Aaaa.. No trudno. Najwyzej zostanie mi jeden rok zyci . Mi to obojętne. Jak patrze na tego kretyna, albo chociaż myślę to mi sie żygac chce.
- A gdzie Vanessa?- Spytał Nick
- Śpi u mnie w pokoju. Zasnęła
Nagle na stołówkę wszedł syrektor z Kevinem
- To ona! - Krzyknął Kevin strasznie zadowolony
- Młoda panno Saro. Nie wolno bić uczniów bezkarnie. Za kare sidzisz nie wychodzisz z pokoju przez tydzień. Możesz wychodzić tylko na lekcje i na posiłki.
- Haha! - Zaśmiał sie Szyderczo Kevin
- Jaki typ - burknęłam pod nosem- Sam sprawy nie załatwi tylko się skarży! - Warknełam głosno a wszyscy zaczęli się śmiać tylko nei wiem czy ze mnie czy z Kevina
- A ty Nick?! Po której jesteś stronie? - Spytał Kevin, chcąc przeciągnąć wszyskich przeciw mnie
(Nick?)

Od Wiktorii - C.D Lucky'ego


- No już jakiś czas - odpowiedziałam
- Od zawsze byłaś w domu dziecka ? - zapytał
- Nie od zawsze , przez pięć lat miałam matkę , ojca nie znałam , a ona po tych latach mnie zostawiła i tak miała problemy z alkoholem więc tak było lepiej . Byłam w paru rodzinach zastępczych , zawsze mnie oddawali sama nie wiem dlaczego - chłopak spojrzał na mnie - No dobra doskonale wiem czemu , ale to nie jest istotne , przynajmniej teraz
- Nie chcesz o tym mówić - nie wiedziałam czy to pytanie czy stwierdzenie
- Tak , wolę o tym nie mówić , a jak było z tobą jeśli można wiedzieć oczywiście . Byłeś w jakiś rodzinach zastępczych ?

( Lucky ? pomysłu brak :/ )

Od Wiktorii - C.D Sean'a


- Gdzie ty byś się chciał zatrzymywać ? - zapytałam ze zdziwieniem
- Po prostu mówię , ogólnie żeby nikomu do głowy nie wpadł głupi pomysł - odpowiedział i mówił chyba całkiem poważnie
- Nie musisz się powtarzać - stwierdził Kevin ziewając
- Nie będzie żadnych postojów - odpowiedziałam bo na Kevina nie było co liczyć - Idę do siebie , spotkamy się później - powiedziałam odchodząc do pokoju , nie bardzo wiedziałam co robić . Spotkałam się z Sanjaną , później trochę porysowałam i tak zleciało to 16 . Poszłam wziąść szybki prysznic i przebrałam się o 16.30 wyszłam na korytarz , gdzie kręcił się Kevin
- Tylko nie zrób nic głupiego - powiedziałam przechodząc obok
- Głupiego , co masz na myśli ? - zaśmiał się
- Po prostu nic nie rób - odpowiedziałam po krótkiej chwili doszedł do nas Sean
- Gotowi ? - zapytał
- Jak najbardziej - odpowiedziałam z lekkim uśmiechem

( Sean ? )

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- To nie są romansidła! - wykrzyknęłam - Po za tym wszystko jest lepsze od ciebie
- Nie przesunę się - tupnął nogą jak małe dziecko
- Ojejku dziecko się zdenerwowało , chcesz smoczek ? - zaśmiałam się , siadając na kanapie
- Telewizji sobie nie pooglądasz tak czy siak - stwierdził z uśmieszkiem krzyżując ręce
- Może jakiś kompromis ? - zapytałam z nadzieją
- Jaki ? - zapytał zainteresowany
- Za chwilę poleci horror , usiądźmy jak normalni ludzie i obejrzyjmy coś bez krzyków - powiedziałam mając już go trochę dość
- Jaki horror ? - zapytał
- Ten nowy obecność , więc siadaj , albo idź po popcorn - powiedziałem
- Sama sobie idź po popcorn - powiedział , ale usiadł obok - Ja mam pilota
- Ale nie będziesz przełączał - spojrzałam na niego
- Zgoda - powiedział , a ja rzucił w jego stronę pilotem i wstałam - Gdzie idziesz myślałem , że się dogadaliśmy
- Idę po popcorn ty nie chciałeś iść to ja idę , ale jest cały mój - poszłam do kuchni i wróciłam po paru minutach z pełną miską popcornu
- Jak ładnie pachnie - powiedział z uśmiechem
- Spadaj , nie chciałeś iść to teraz nie dostaniesz - powiedziałam siadając

( Kevin ? )

Od Wiktorii - C.D Kevin'a


- Nie musiałeś się tak martwić - powiedziałam do chłopaka z uśmiechem i przytuliłam go - Wiesz z moją pamięcią nie jest wszystko dobrze , ale postaram się przez ten czas być jak najlepszą dziewczyną do póki nie wróci moja stara ja
- Co ? - zapytał po krótkiej chwili milczenia , puściłam go i spojrzałam na niego
- Mój przyjaciel Kevin wszystko mi powiedział - powiedziałam śmiejąc się
- Przyjaciel mówisz - powiedział
- No tak , przyjaciel i to najlepszy , jest dla mnie strasznie miły i na dodatek był przy mnie jak leżałam u pielęgniarki
- Chodź - pociągnął mnie gdzieś , po chwili byliśmy w kuchni . Dał mi ciastka i sok
- Masz zjedz , ja po kogoś pójdę - powiedział z uśmiechem
- No dobrze , kochany jesteś wiesz - uśmiechnęłam się i zaczęłam jeść po kilku minutach przyszedł ciągnąć za sobą mojego przyjaciela . Posadził go na krzesło przede mną
- Chcesz ciastko ? - zapytałam podając mu z uśmiechem
- Nie , dzięki
- Masz jej powiedzieć całą prawdę tu i teraz ! - nakazał Sean
- Nie krzycz na niego - powiedziałam spokojnym tonem - Jest on moim przyjacielem , a ty chłopakiem nie możecie się kłócić . Po za tym moja pamięć musi wrócić więc musimy porobić coś razem . Możemy upiec ciastka , albo iść na spacer do lasu na pewno są tam małe śliczne zwierzątka

( Kevin ? Nawet nie wiesz jak ciężko było mi to pisać  )