- Jasne - odparłem - Już się robi
Schyliłem się po jej torbę. Ruszyliśmy długim korytarzem. Następnie weszliśmy po schodach na pierwsze piętro.
- Mam nadzieję, że będzie ci się tutaj podobać
- Wątpię - westchnęła - Tu jest jak w więzieniu
- Mnie się nawet podoba - zaśmiałem się - Nie narzekam
Przeszliśmy jeszcze kilka metrów. Zatrzymaliśmy się na korytarzy w skrzydle damskim.
- To jaki masz numer pokoju? -zapytałem stawiając torbę na ziemi
(Senna?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz