poniedziałek, 12 stycznia 2015
Od Senny - C.D Dean'a
- Myślę, że dam ci przyjemność domyślania się, co się stało. – Lekko się uśmiechnęłam. – Nie lubię opowiadać mojej historii ludziom, których znam od kilku minut.
- Jak wolisz. - Westchnął.
Znowu nastała ta potworna cisza, która mąciła mój umysł. Wszędzie na około zaczęły pojawiać się obrazy męczące mnie od dzieciństwa. Słyszałam krzyki, czułam ból. Jakby rany znowu pojawiły się na moim ciele.
Mój oddech się przyśpieszył, a serce zabiło szybkim i dzikim rytmem.
-„Spokojnie, oddychaj.” – Powtarzałam w swojej głowie. – „Dopiero, co kogoś poznałaś i już chcesz go do siebie zniechęcić?”
Strach nagle zelżał, a ja zauważyłam, że chłopak się we mnie wpatruje.
Ile to trwało? Ile stałam wbijając sobie paznokcie w dłonie?
Nie mam pojęcia. Liczę, że on po prostu pomyślał, że się zamyśliłam.
- Może mógłbyś zaprowadzić mnie do mojego pokoju? – Odezwałam się w końcu i wskazałam na bagaż stojący przy moich nogach. – Nie zdążyłam się jeszcze zadomowić.
<Dean?>
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz