Szwędałam się bez celu po okolicach domu
dziecka. Nie siedziałam w środku. Ciągle panowała tam świąteczna
atmosfera, której osobiście nienawidzę. Wtedy wszystko jest takie
sztuczne i udawane. Chodziłam też tutaj dlatego żeby się odstresować.
Codziennie budziłam się całkiem zestresowana. Bałam się, że anoreksja
powróci i znów będę żyć ocierając się o śmierć. Wtedy usłyszałam jakiś
szelest. Nie był to szelest wywołany przez wiatr...było to zwierze lub
jakiś człowiek. Stanęłam i zaczęłam się rozglądać. Wtedy zauważyłam
czarną sylwetkę zbliżającą się w moją stronę. Był to człowiek. Zapewne
chłopak. Podeszłam bliżej i powiedziałam:
-Emmm...Cześć. <Saymon?> |
||
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz