Znowu wyrzucili mnie z rodziny zastępczej. Znowu coś im nie pasuje.
Znowu mój wspaniały charakter. Patrzę przez okno w pokoju, który służył
mi przez ostatni miesiąc. Trzymam walizkę i czekam na samochód.
Widzę jak podjeżdża więc szybko schodzę po schodach. Walizka ciągnie się za mną.
- Jak mogłaś znowu? - Pyta człowiek, który szuka mi rodziny.
- Ja? Ja nic nie robię. - Bronię się.
Przez całą podróż nie odzywam się, ani słowem. Gdy dojeżdżam do budynku
czuję się prawie jak w domu. Powrót po długich wakacjach. Idę do pokoju i
zastaję tam dziewczynę. Odkładam walizkę i szybko się zmywam. Nie wiem
gdzie idę. Po prostu przed siebie.
Nagle ktoś uderza mnie drzwiami.
<Mamy chętnego do dokończenia?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz