Obudziłam się w swoim miekkim łóżku, w swoim prawdziwym domu o 6.00. Zawsze byłam rannym ptaszkiem za co rodzice mnie kochali a ja ich. Lecz tego dnia stało się coś , czego nie zrozumiałam a jednak zmieniło moje życie. Jakiś pan wszedł do naszego pięknego, białego, pietrowego domu bez pukania i wyjął pistolet na kapiszony, taki jak ma mój kolega Mattias. Ale nie w tym rzecz. Zaczął strzelać do moich rodziców a oni pewnie udawaliże upadli bo to była tylko zabawa. Pan szybko złapał kuferek z biżuterią mamy i uciekł. Mnie nie zauważył. Gdy podbiegł do rodziców by mi zrobili śniadanie, obok nich leżała wielkaaa kałuża kechupu "To pewnie zabawa"- pomyśłama sobie i poszłam zrobić śniadanie. Gdy robiłam sobie kanapke rozmyśląłam nad tym czy to nie był prawdziwy złodziej i czy nie zabił rodziców ale pamiętam dobrze jak tata powiedział wczoraj:
- Nie potrzebnie wchodzilismy w tą choler*ą gre. Teraz nasza mała jak się o tym dowie to będzie bardzo źle. A przecież nie mamy nikogo.... Mam nadzieje Że jutro nie przyjdzie... A jak tak to oddamy mu ten jedyny ketchup który stoi w lodówce. To może odwróci jego uwage i uciekniemy.
- A co z mała?- Spytała mama po wczorajszej kolacji
- Zostanie. Najwyżej potem po nią wrócimy. Napewno jej nawet nie zauważy.
Gdy zjadłam kanapkę przyszli jacyś dziwni panowie w mundurach i fartuchach. Sąsiadka nas zakablowała że bawimy się w zabawę. Ale gdy weszła była zapłakana. Sama miała 5 dzieci a jej mąż zginął dawno temu.
Gdy podeszłam do drzwi oddzielające kuchnie od przedsionka usłyszałam :
- Oni umarli. Stwierdziliśmy zgon.
Zaczęłam głośno płakać bo naprawdę myślałam że to tylko zabawa a jacyś panowie przyszli po mnie i zabrali do domu dziecka. Chyba tylko tyle bo zasnęłam im z płaczu i zmęczenia.
Gdy obudziłam się w domu dziecka Miałam pokój z jakąś dziewczyną co leży w szpitalu. Nie wiedziałam kto to. Gdy wyszłam na korytarz wpadłam na jakiegoś wysokiego chłopaka, conajmniej 10 lat starszego.
- Kim jesteś? - Spytałam zszokowana, bojąca się i smutna.
- A ty kim? - Spytał opryskliwie
- Nazywam się Vanessa, mam 7 lat i jestem głodna - Uśmiechnęłam sie.
Chłopak tylko krzyknął :
- Ale jaja, wsadzili nam tu bachora- zaczął się śmiać i mnie zostawił. Ja zaczęłam płakać
(Ktoś dokończy?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz