środa, 25 grudnia 2013

Od Kevin'a - do Wiktorii

Wstałem wcześnie rano. Za oknem padał deszcz. Było szaro i ponuro. Odkryłem kołdrę i powoli się podniosłem. Szybko się ubrałem i zszedłem na śniadanie. Przy stole zauważyłem swoją ,,dziecinkę''. Przyśpieszyłem kroku i zająłem miejsce obok niej.
- Witaj - zaśmiałem się - Stęskniłaś się?
- Znowu ty? - westchnęła smarując kromkę chleba
- A któż mógł by  inny? - powiedziałem
- Ostatnio ciągle plączesz mi się pod nogami - powiedziała odkładając kanapkę z dżemem na talerz i sięgnęła po sok
- Jaka pyszna kanapka - zauważyłem zabierając jej talerz
Nim zdążyła odstawić dzbanek z sokiem, kończyłem jej kanapkę.
- Co za..! - nie dokończyła tylko głośno westchnęła - Odczep się ode mnie..
- Ale dlaczego?
- Bo tak!
- To nie jest wytłumaczenie..
- Owszem, jest
- Chyba dla ciebie, odczepię się od ciebie tylko kiedy przedstawisz mi konkretne argumenty
- Dobra, po pierwsze cię nie lubię, wręcz nienawidzę, po drugie jesteś chamski, wkurzający, po trzecie jesteś..
- Skończyły ci się argumenty? - zapytałem śmiejąc się
- Cicho - powiedziała biorąc kromkę chleba
Spojrzała się na mnie a potem na chleb. Wzięła słoik dżemu i zaczęła smarować kanapkę.
- Nie podzielisz się? - spytałem patrząc się na nią
- Już mi zjadłeś jedną kanapkę
- Naszykuj mi jeszcze z trzy i będę najedzony
- Sam sobie szykuj - powiedziała podając mi słoik
- Nie..
- Już nie jesteś głodny?
- Chcę żebyś ty to zrobiła
- Już chyba całkiem upadłeś na głowę
- A bo raz - uśmiechnąłem się - dobra, ja lecę mam sprawę do starego
- Starego?
- Dyrektora - westchnąłem - Trzymaj się dziecinko - powiedziałem mierzwiąc jej włosy
- Kevin! - krzyknęła
- Czy mi się wydaje czy pierwszy raz nazwałaś mnie po imieniu
Zaśmiałem się i ruszyłem korytarzem. Po kilku minutach znalazłem się pod gabinetem dyrektora. Zapukałem i wszedłem. Przy biurku siedziała jakaś dziewczyna.
- Chciałeś mnie widzieć? - spytałem rozsiadając się na fotelu obok dziewczyny
- Tak Kevin, miałem omówić z tobą twoje uwagi  i skargi od nauczycieli
- Ile ich jest?
- Osiem
- Tylko? - prychnąłem - Strasznie się opuściłem - dodałem - A ty to kto? - powiedziałem prosto z mostu
- Ja? - zdziwiła się
- Chyba że nie ja - powiedziałem
- Nazywa się Wiktoria - powiedział dyrektor - I trochę grzeczniej
- Przepraszam stary.. znaczy dyrektorze - poprawiłem się - Wiktoria - powtórzyłem - Trzeba będzie coś wymyślić..
- Co?- zdziwiła się
- Dziecinka już jest zajęta.. - zacząłem myśleć na głos
- Przestać gadać sam do siebie, możesz jej pokazać pokój - zapytał dyrektor
- Jasne - wstałem - Za mną , rusz się
- Kevin - powiedział dyrektor
- No co?
Wyszliśmy z gabinetu. Zaczęliśmy iść korytarzem a potem udaliśmy się na górne piętro.
- Masz pomysł jak mógł bym cię nazywać?
- Jestem Wiktoria - powiedziała
- Nie obchodzi jak masz na imię
- Ale..
 - Nieważne, może do jutra coś wymyśle - zaśmiałem się - to tutaj jest twój pokój..
(Wiki?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz