piątek, 27 grudnia 2013

Od Kevin'a

Zbiegłem szybko na śniadanie. Było już kilka minut po ósmej. Przy stoliku zobaczyłem Corinne. Właśnie kończyła posiłek. Usiadłem obok niej.
- Nie naszykowałaś mi kanapek? - spytałem udając smutnego
- A już myślałam że będę mieć od ciebie spokój.. - westchnęła
- Przecież ja cię nie męczę, to ty to robisz....
- Ja? - spytała
- Tak - westchnąłem - Nawet śnisz mi się po nocach
- Biedactwo - zaśmiała się
- Jak to dobrze że dzisiaj nie ma lekcji..
- Tak - przytaknęła
- Cześć wszystkim - przywitała się Wiktoria
- Cześć  - uśmiechnąłem się
- Jestem strasznie głodna - powiedziała biorąc ciasto i sięgając po sok
Gdy się nachyliła złapałem jaj głowę i wsadziłem prosto w ciasto.
- Wiemy że jesteś głodna, ale to nie powód aby się od razu rzucać na jedzenie - zaśmiałem się
Podniosła głowę i spojrzała na mnie cała oblepiona bitą śmietana.
- Zaczekaj, zrobię zdjęcie - dodałem ale ona zdążyła wziąć serwetkę i się wytrzeć
- Jesteś naprawdę chory na umyśle..
- Wiem - uśmiechnąłem się - Ale chyba nie gniewasz się za to?
- A żebyś wiedział że tak!
- Przepraszać cię nie będę - wzruszyłem ramionami - Teraz idę, przepuść mnie - powiedziałem rozpychając się
- Idź i nie wracaj.. obym więcej nie musiałą cię oglądać - westchnęła
- A ty dziecinko idziesz ze mną - powiedziałem łapiąc Corinne za rękę
- Co? - zdziwiła się odkładając szklankę soku - Nawet nie skończyłam śniadania - zaprotestowała - A ty nic nie jesz?
- Siedzisz tu już z kilkanaście minut, na pewno zdążyłaś coś zjeść..
- Ale.. - zaprotestowała gdy ją pociągnąłem
- Nie ma żadnych ale..- powiedziałem - Idziemy
- Gdzie? - spytała próbując zabrać rękę
- Muszę coś wymyślić, idziemy do mojego pokoju - oznajmiłem wcale nie pytając jej o zdanie
Po chwili znaleźliśmy się na miejscu.
- I po co mnie tu przywlokłeś?
- Zobaczysz - powiedziałem - Wkurza mnie jedna osoba poza tobą
- Dzięki - westchnęła
- Albo jeszcze dwie
- Kto?
- Ten bachorek i Pan doskonały - powiedziałem
- Kto?
- Domyśl się - powiedziałem rozwalając się na łóżku
- Pewnie chodzi ci o Wiktorię i..
- I..
- Dylan? - zgadywała
- Sean - powiedziałem - Są wkurzający
- I co chcesz zrobić?
- Sprawić aby ich życie przerodziło się w piekło..
- Może już przestaniesz być taki nie miły dla wszystkich i się trochę uspokoisz?
- Nie! Ja jestem wredny, chamski i nienawidzę innych - powiedziałem - Z małym wyjątkiem, tobą - zaśmiałem się - Ciebie trochę bardziej lubię, no może coś więcej niż lubię - pocałowałem ją - Pomożesz mi w czymś?
- Nie ma mowy - pokręciła głową - Twoje pomysły są chore
- Ech.. sam sobie poradzę - powiedziałem - Już nawet coś wymyśliłem
- Co takiego?
- To jesteś ze mną czy nie? - spytałem
- Powiedzmy że tak, to jaki plan?
- Widzisz jak Wiktoria leci na Sean'a
- Trudno nie zauważyć - zaśmiałą się
- Więc trzeba tak zrobić żeby się pocałowali przy wszystkich, wtedy zrobimy im zdjęcie i..
- To nie w porządku
- Obiecałem że zemszczę się na bachorku i Panu doskonałym - zaśmiałem się - To jak? Oprócz tego wymyśli się coś innego..
(Corinne?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz